Złożone zaburzenie rozwojowe - ADHD
ADHD - złożone zaburzenie rozwojowe znane od ponad 150 lat. Przechodziło liczne przeobrażenia nazewnicze, w zależności od zachowania dzieci, środowiska, okoliczności w jakiej te objawy się ujawniły. Dzieci takie najczęściej noszą przydomek „żywego srebra", „urwipołcia", „wiercipięty" itp.
Formy nazewnicze:
- zespól minimalnego uszkodzenia mózgu
- zespól mikrodeficytów
- zespól hiperkinetyczny
- zespól minimalnej dysfunkcji mózgu
- zespól hiperkinetyczno- odruchowy
Klasyfikacja zaburzeń psychicznych i choroby:
- ICD- klasyfikacja Europejska Oświatowej Organizacji Zdrowia
- DSM- klasyfikacja amerykańskiego towarzystwa psychiatrycznego
Najnowsze klasyfikacje to:
ICD10
DSMIV TR
Mechanizm powstawania zaburzeń wiąże się z zachwianiem równowagi procesów nerwowych w taki sposób, że procesy pobudzenia przeważają nad procesami hamowania. Przewaga ta wyraża się w nadpobudliwości psychomotorycznej w sferze ruchowej, emocjonalnej i poznawczej.
Przyczyny ADHD:
1. Mikrouszkodzenia mózgu, zwłaszcza w obrębie płatów czołowych, jąder podkorowych, spoidła wielkiego i móżdżku.
2. Zaburzenia równowagi pomiędzy podstawowymi neuroprzekaźnikami- noradrenaliną, dopominą, co powoduje zaburzenia odbioru i przekazywania informacji. Duże znaczenie ma też serotonina, odpowiedzialna za regulację nastroju u osób impulsywnych stwierdza się niedobory tego neuroprzekaźnika.
3. Podłoże genetyczne. Prawdopodobnie zespół jest dziedziczony wielogenowo. Ryzyko AHDH wzrasta nawet do 50%, gdy jedno z rodziców miało lub ma ten zespół. Dzieci takie mają często problemy z dysleksją lub alergią.
4. Metody wychowawcze, czynniki zewnętrzne, środowisko szkolne- nie są czynnikami wywołującymi ADHD, ale mogą pogłębić skutki zaburzenia. Dzieci z ADHD san na san z nauczycielem osiągają lepsze wyniki w nauce. Bezpośredni nadzór ułatwia mu skupienie się na konkretnym zadaniu.
Amerykańska Klasyfikacja Towarzystwa Psychiatrycznego DSMIV TR opisuje „zespół zaburzeń koncentracji uwagi":
1. typ z przewagą zaburzeń uwagi
2. typ impulsywnie- nadpobudliwy
3. typ mieszany
Zobacz też inne materiały
» Psychologia wychowawcza - wychowanie
» Sposoby wywierania i przetwarzania wpływu wychowawczego.
» Rodzina - środowisko wychowawcze.
» Postawy wychowawcze rodziców
» Rodzina jako system wychowawczy
» Przemoc
» Geneza przemocy, uwarunkowania
» Zapobieganie, przeciwdziałanie przemocy
» Trudności wychowawcze
» Przyczyny trudności wychowawczych
Powiązane kategorie
» Pedagogika specjalna
» Psychologia ogólna
» Psychologia wychowawcza
Komentarze
-
Jeszcze nie ma komentarzy.
Aby dodać komentarz, zaloguj się.
Jeżeli nie masz jeszcze swojego konta, utwórz je w kilka sekund.
Psychologia wychowawcza
Psychologia wychowawcza (pedagogiczna) - nauka zajmująca się badaniem psychologicznych zagadnień kształcenia (nauczania i uczenia się) i wychowania; między innymi zagadnienia doboru treści kształcenia i wychowania, procesu uczenia się, nauki czytania i pisania, rozwijania zdolności, nabywania pojęć, zainteresowań, przekonań i postaw). Źródło: Wikipedia.
» Strona główna: Psychologia wychowawcza
Szukaj
Psychologia wychowawcza - artykuły:
- Psychologia wychowawcza - wychowanie
- Sposoby wywierania i przetwarzania wpływu wychowawczego.
- Rodzina - środowisko wychowawcze.
- Postawy wychowawcze rodziców
- Rodzina jako system wychowawczy
- Przemoc
- Geneza przemocy, uwarunkowania
- Zapobieganie, przeciwdziałanie przemocy
- Trudności wychowawcze
- Przyczyny trudności wychowawczych
- Typy trudności wychowawczych.
- Niedostosowanie społeczne
- Złożone zaburzenie rozwojowe - ADHD
- Wszystko o ADHD
- Społeczny charakter wychowania
Pokrewne serwisy
Psychologia
- Psychologia ogólna
- Psychologia rozwoju człowieka
- Psychologia twórczości
- Psychologia wychowawcza
- Psychopatologia
Subskrypcja
Chcesz być na bieżąco? Dodaj swój adres e-mail do newslettera!
